[Previous entry: "north sea jazz - got the t-shirt..."] [Next entry: "late trein"]
wed 16 Jul 2008: "verrassing!"
Wouter Hamel staat in mijn hyves, of hoe je dat ook maar zegt. Ik kan in ieder geval zien wat hij voor dagelijks berichtje bij de Wie,Wat,Waar heeft staan, of hoe dat ook maar heet. En al een tijdje zie ik hem daar opscheppen over het feit dat hij in het Concertgebouw mag spelen. Terecht trouwens, want dat is natuurlijk gewoon de beste zaal van de wereld.
Vorige week werd ik gebeld door vriend B., met de vraag of ik zin had in muziek. Tuurlijk! Ik mocht niet opzoeken wat het zou worden, maar het zou in het concertgebouw zijn. In mijn hoofd had ik nooit de link gelegd tussen Wouter en B.'s voorstel, maar dat kwam dus allemaal samen.
Wat leuk is dat toch zeg. Ik vond het jammer dat Hamel erg veel van z'n 'ouwe' CD speelde. En we zaten geluidstechnisch niet optimaal (achter het podium, erg veel galm, 2,2 seconde met publiek (© wiki), lastig met dit soort puntige muziek). Maar ze speelden erg goed en dankzij deze zaal kan je alle details horen, zeker met de rustigere nummers.
Het mooiste moment van de avond: Wouter speelt met een klein gitaartje een klein liedje in een klein spotlichtje. Hij stapt om zijn microfoon heen voorop het podium. Daar zingt hij het laatste couplet akoestisch. Kippenvel... hier is deze zaal voor gemaakt..!